karakalem
47 Takipçi | 3 Takip
14 10 2013

Bir Kardelen Rüyası / O Gün...

 

Bir Kardelen Rüyası / O Gün…

 

O gün; tenha bir sızı düşmüştü gökyüzüne,

O gün; firkât bulaştı şairin gündüzüne…

 

O gün; gözyaşlarımı mahrem saydı aynalar.

O gün; senli sözlerden yine caydı aynalar…

 

O gün; sustu hanende, kâtipler kalem kırdı.

O gün; kalbimin yükü kâinattan ağırdı.

 

O gün; uzak çöllerde yine cân verdi mecnûn…

O gün; boyun büktü vâv, sustu elif, küstü nûn…

 

O gün; efkâr ülfeti ağırlarken gönülde

O gün; uhdesi kaldı bülbülün kızıl gülde…

 

O gün; ruhuma hicrân düşürünce gölgeler.

O gün; ah kitabını baştan yazdı bilgeler…

 

O gün; fakir bir çocuk bayramları özledi.

O gün; dilsiz bir acı yollarını gözledi...

 

O gün; hasret yurduma hüznü sultan ettiler. 

O gün; ülfeti vurup aşka bühtân ettiler...

 

O gün; hoyrat bir gölge yollarına düşünce,

O gün; ince sızılar sükûta dönüşünce…

 

O gün; rüzgâr sessizce nazlanırken yaprağa,

O gün; bahtsız bir adam düşüverdi toprağa…

 

O gün; eski bir câmi avlusunda beklerken,

O gün; varlıktan yok’a usulca emeklerken…

 

Ne sen bende bir yara ne ben sende bahardım.

Kapattım gözlerimi sonsuz diyara vardım…

 

YusuF Mescioğlu…

Ondörtekimikibinonüç.

0
0
0
Yorum Yaz